ลาบ ก้อย คาราโอเกะ So Cool…โซคูล = เย็นจัง.!!^_^

เมื่อคืน “ไอ้ท่านอ๊อด” ลูกน้องผมมันนึกครึ้มใจ..ซึ่งปกติมันก็ครึ้มอยู่ทุกวัน..

เลยตัดสินใจฝากให้คนที่เข้าเมือง ซื้อเนื้อพร้อมด้วยเครื่องต่างๆ…มาทำเนื้อย่าง ลาบ ก้อย..

ผมก็ชอบทาน…เลยพลอยได้พึ่งปากท้องไปมั่วๆกะเค้าด้วย…

วันนี้อ๊อดเค้าเต็มสูบครับ..จะจัดคาราโอเกะด้วย..ก็มี VCD SOKEN ประจำบ้าน และ TV สี.

ยกออกมาตั้งพร้อมที่จะร้องเพลง..แต่เจ้ากรรมที่ว่าไมโครโฟนไม่มี แล้วจะร้องยังไงล่ะ

ก็เลยไปขอยืมเพื่อนบ้านแถวนั้นมา ซึ่งก็ตามมีตามเกิดครับ…สายไฟที่ก้นไมโครโฟนมันหลวม!!

พอเอามาเสียบมันก็จะมีแต่เสียง ครืดคราดๆ…ซึ่งเวลาร้องก็เลยต้องคอยเอามือดันสายไฟให้มันเข้าที่

เทสไปได้สักสองเพลง…ผมเห็นท่าไม่ดี กลัวว่า TV จะหล่นลงมาใส่หัวลูกของท่านอ๊อดมัน..

เพราะโต๊ะที่ตั้งมันไม่มีความแข็งแรงเอาซะเลย เลยบอกให้ตั้งใหม่.

อ๊อดก็กระวีกระวาด รีบจักการ…แต่ในที่สุดคนที่จัดการคือ…เมียอ๊อดครับ..

แล้วอ๊อดก็โดนด่าไปหนึ่งยก ตามระเบียบ..!! แต่เค้ามีความสุขครับ

———————————————-

หงษ์ทองกลมที่หนึ่ง

 

เมียอ๊อดก็ร้องเพลงเพลินจนลืมตำส้มตำ ที่ตำค้างไว้ไปส่งให้ลูกค้า..

ร้องไปได้ครู่หนึ่ง เห็นท่าว่าไม่ได้แล้ว..รำคาญเสียงไมโครโฟน จัง..

ก็เลยลงมติกันว่าฟังอย่างเดียวดีกว่า…ก็ดีครับผมก็จะบอกนานแล้วแหละ..

แต่เกรงใจความหวังดี…ก็อุตส่าห์ยกออกมาให้..ลูกเลยไม่ได้ดูทีวีเลย..

(กูบาปมั๊ยเนี่ย)…

นั่งฟังเพลงกันไปได้สักกลม…ก้คุยกันต่างๆนานา ตามประสา..

บอล…อื่นๆ จิปาถะ…

พอดีว่า อาร์เซนอล VS แมนยู อ๊อดก็เริ่มเท้าความ..ตั้งแต่สมัยๆๆๆๆนู้น..

แล้วก็ต้องหันมาถามผมตลอดว่า “หมวด ไอ้นั่นมันชื่อ อะไร” “เนี่ยๆๆ มันติดอยู่ที่ปาก เนี่ย”

เอ้า..!! แล้วกูจะรู้มั๊ยเนี่ย…ผมก็ไม่ได้เล่นบอล ดูบอลกะเค้า แทงอย่างเดียว…55(เลิกไปนานแล้วครับ)

ก็เลยอาศัย ความคุ้นเคยมั่วไป..ก็ถูกบ้างผิดบ้าง…

แต่มีลูกน้องคนนึงครับ…ชื่อ”สัญญา” นั่งเครียดอยู่..ไปๆมาๆเลยรู้ว่า

ตาม อาร์เซนอล มาตลอด…โดนตลอด..แต่พอวันที่ไม่ตาม ดันชนะซะงั้น..!!

—————————————————-

หงษ์ทองกลมที่สอง

บอลเริ่มจบ…เริ่มหายเครียด..ผมก็เบาตัวเพราะไม่ต้องคอยตอบให้

เพราะผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน…

เราเลยหันมาฟังเพลงครับ..นั่งฟังไปสักครู่ ฝนเริ่มลงเม็ด…

แปะ…แปะ…แปะๆๆๆๆ…บรรยากาศเปลี่ยนไปเป็นอีกแบบ…

เพลงก็ดำเนินไป..เราก็พูดกันไปว่า วงนู้นช่วงนู้น…ดังตอนนั้น ใครร้องเพลงนี้

Bla..Bla..Bla  ….สมัยวัยรุ่น…สมัย….!!! เออ เอาเข้าไป…

แล้วที่คุยกันมาสะดุดตรงที่ วง SO Cool ครับ…

วงนี้อ๊อดบอกว่าเป็นวงที่มาจากประเทศญี่ปุ่น..555

ฟังไปได้เพลงสองเพลง…อ๊อดเลยพูดมาว่า ” หมวดๆ So Cool แปลว่าอะไรครับ..

แล้วก่อนผมจะตอบ..แกก็ตัดหน้าถามมภรรเมีย ที่นั่งอยู่ และชิงตอบก่อนว่า

 So Cool แปลว่า เย็นจัง..อย่างเย็น !! แล้วก็หันมาทางผมถามผมอีกครั้ง

เพื่อความแน่ใจ…”ผมตอบไปว่า SO Cool ในที่นี้ หมายความประมาณว่า “เจ๋ง” “สุดยอด”

ผมได้แต่กลั้นหัวเราะไว้..เพราะถ้าจะขำก็เสียกริยา..ก็ปลอยให้แฟนอ๊อดและคนอื่นขำไป…

หงษืทองกลมที่สอง….หมด

———————————————————–

อ๊อดแกไม่เคยพอครับ…สำหรับเรื่องแอลกอฮอล์ เลยจะจัดกลมที่สาม มาให้หมวดต่อ…

ผมกับพี่ที่นั่งอยู่ด้วยเลยบอกว่าพอแล้ว…ค่อยกินใหม่วันหลัง..

อ๊อดเลยบอกว่า ” งั้นค่อยต่อพรุ่งนี้นะครับ” (พูดเป็นภาษาโคราชครับ..ผมลืมบอกว่าอ๊อดคนโคราช)

บเนเดียวกับผมเลย..!!

————————————————-

บรรยากาศที่ไม่เสแสร้ง…มีเท่าไหร่กินเท่านั้น..มีน้อยแต่ก็ยังพยายามหามา…

ผมว่ามันทำให้เราที่นั่งอยู่มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก…

เหมือนคนที่เค้าทำให้เค้าสบายใจที่ได้ทำ..

มันต่างจากในเมืองใหญ่ๆ ที่ทุกคนคอยที่จะหาแต่ผลประโยชน์เข้าตัวเอง

เสแสร้งสร้างภาพทำเป็นดีใส่กัน…

ไม่ได้ทำให้กันโดยที่ มีแต่คำว่าให้…”ให้แล้วสบายใจ”

ทุกวันนี้ ตำรวจในเมือง ลูกน้อง ตีตนเสมอนาย…

นายก็ลงไปหาลูกน้องเรื่องผลประโยชน์..หรือข้าราชการไม่ว่าจะสำนักไหน

ทุกวันนี้เป็นแบบนี้…ไม่โทษใคร โทษระบบที่มันห่วยแตก…

เข้าไปในกรุงเทพฯ หรือเมืองใหญ่ สายสืบ หรือจราจร ยศแค่สิบตำรวจตรี แต่ทำตัวซะพลตำรวจโท

 

คนแบบนี้ทำให้สังคมมันเน่าลงไปทุกวันๆ…โดยที่พวกเค้าที่ทำอยู่ไม่มีทางรู้เลย..

เพราะอำนาจเงินมันครอบหัวอยู่..

แต่อยู่ที่ 3 จชต. คนแบบที่ว่าไม่ค่อยมีหรอกครับ…ที่นี่ถึงแม้ว่าบ่นอยากย้ายไปนู่นไปนี่

อยากย้ายกลับบ้านมั่ง..ซึ่งก็เป็นธรรมดาครับ สำหรับคนที่อยู่มาเป็นสิบๆปี คนที่เค้าต้องทนกับ

เจ้านายที่แย่ๆ สภาพความจำเจ…และอันตราย…(ธรรมดาลูกเมียเค้าก็มีเหมือนพวกในเมืองแหละ)

แต่สิ่งที่ทำให้คนที่ส่วนใหญ่ เค้าอยู่ได้เพราะ

 “คนที่นี่คนเค้ากินอุดมการณ์” กันครับ..

มันทำให้ผมเชื่อว่าในสังคมตำรวจ หรือสังคมไทย..ในที่นี้เพียงแค่เศษเสี้ยวหนึ่ง

เป็นเพียงอากาศที่ว่างเปล่า….พูดแล้วลอยไป ไม่ได้เข้าหูใครนานๆ

ไม่มีทางเลย ที่(พวกที่เห็นแก่ตัว) ข้าราชการ ทำงานบริษัท

หรือคนในเมืองที่กินอยู่อย่างสบายและคอยแต่กัดกันเองเหมือนหมา…

คนในเมืองที่ใช้ชีวิตอย่างสบายใจ..ภายใต้เงื่อนไขของเงินทอง และวัตถุนิยม.

จะเข้าใจ…ว่าคนที่อยู่ที่นี่เค้ากินอยู่กันลำบากขนาดไหน

ต้องมาทำงานเกินหน้าที่ ที่เค้าต้องทำ…ต้องเสี่ยง..!!

อยู่ข้างบนสบายๆ ยังจะกัดกันเอง ยังกินกันเองอีก…

หารู้ไม่ว่า…”ทุกวันนี้พวกมึง จะไม่มีแผ่นดินจะอยู่แล้ว”

แต่ข้าฯราชการ หรือคนไทยทุกคนที่อยู่ที่นี่ไม่มีทางปล่อยให้เป็นแบบนั้นหรอกครับ..

“ขวานยังไงก็ต้องเป็นขวานเหมือนเดิม”

ถ้าคุณอ่านแล้วสำนึก…ประเทศชาติอาจสูงขึ้น..ขอบคุณ

 

มันยังดีอยู่…เชื่อสิ…!! ผมก็พูดไปตามความรู้สึก..

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: