Donut และ “ขนมรางไข่”

ขนมรางไข่ ไขราง…อะไรเหรอ..?? จะเล่าให้ฟัง…

วันนี้(6 พ.ย. 2551) พิดีได้มีโอกาสเข้าเมืองครับ…เมืองไหน..??

เมืองยะลา…เพราะที่ผมอยู่มันบ้านนอก

ผมไปยะลามา วันนี้…เลยได้ไปที่ห้างสรรพสินค้า(โคลีเซี่ยม) นั่นไงกูว่าแล้ว??

ถ้าอ่าน Blog ผมจะรู้ว่า โคลีเซี่ยม คืออะไร..

เดินไปเดินมาก็เลย ไม่รู้จะซื้ออะไรครับ ไหนๆก็ไปแล้ว…เลยตัดสินใจ

ซื้อ โดนัท ยี่ห้อฝรั่งเค้ามา ไว้ทานกับกาแฟตอนเช้าสักกล่อง..ราคา 99 บาท ได้มา 6 ชิ้นแน่ะ..

แล้วพอซื้อโดนัทเสร็จ…ก็ไปตลาดครับที่ยะลา เรียกว่า”ตลาดใหม่” New Market

 ถ้าตลาดเก่าจะไม่กล้าไปเพราะเป็นโซนอันตราย ยิ่งเอารถหลวงเขียนด้านท้าย

ตัวเบ้อเร่อ ว่า “สภ.ทุ่งยางแดง” ขับไปจอดที่ตลาดเก่าคงไม่รอด ชื่อได้ลงนสพ.แน่ๆ

ว่าแล้วเข้าเรื่อง…

กำลังจะเดินทางกลับ สภ.ฯ ครับ ลูกน้องชื่อ “ไอ้ท่านอ๊อด” มันบอกว่าขอ แวะซื้อแพมเพิสให้ลูกก่อน

ก็เลยจอกแวะที่ร้ายขายของชำให้..พอดีเหลือบไปเห็นแม่ค้า..

ขายขนมอยู่ที่รถเข็นข้างทาง มีป้ายเขียนว่า “ขนมรางไข่”??

อะไรวะ..เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ ไม่เคยเห็น ไม่เคยเจอและไม่เคยกิน

ก็เลยลงไปดู..ก็เห็นเป็นก้อนกลมๆ มีหน้าตาคล้ายกับขนมฝรั่งที่เพิ่งซื้อมาเลยครับ..

เพียงแต่ไม่มีรูตรงกลาง…ถ้ามีไม่แน่มันอาจเรียกว่า “โดนัทรางไข่” ก็ได้

และไม่แน่ถ้าเอายี่ห้อฝรั่งไปติดไว้..อาจจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่าก็เป็นได้

สงสัยตอนนั้นพระเจ้ามังจิ๊ หรือพระเจ้า..อะไร สักอย่าง..คงจะยังไม่รู้จักโดนัท

ก็เลยถามแม่ค้าว่า”ขายชิ่นเท่าไหร่”….”10 บาท”

ตอนแรกก็กะว่าจะไม่ซื้อเพราะไม่รู้รสชาติจะเป็นยังไง แต่พอดูหน้าแม่ค้าก็เลยต้องซื้อ

เพราะถ้าผมไม่ซื้อก็ไม่รู้ใครจะมาซื้อแก..เห็นแกเหงาๆ แล้วทำหน้าตาแบบมีความหวังกับเงิน 20 บาทของผม

ผมเลยบอกเอา 2 ชิ้น…แล้วแม่ค้าก็เอาใส่ถุงให้จ่ายเงินเสร็จ เดินขึ้นรถ..

มีคนไปด้วยกัน 4 คนครับ…ผมเลยพูดด้วยความตื่นเต้นว่า พี่ๆๆๆ..

ขนมรางไข่กินป่ะ…จริงๆไม่ใช่ไรหรอก..ผมไม่กล้ากิน..เลยจะให้ลองชิมก่อน..

แล้วผมก็ลองชิมดู…อืม..มีแป้ง เหนี่ยวๆ..มะพร้าว..รสชาติเหมือนเคยกินที่ไหนว๊า..

นึกไปนึกมา..อ่อ  “ไอ้ขนมไข่ราง” ที่ว่า นี่มันก็คือ “ขนมบ้าบิ่น” ของบ้านเรานี่แหละครับ

เพียงแต่เป็นไซส์จัมโบ้ เท่านั้นเอง…กินไปกินมาไม่ไหว…

ชิ้นมันใหญ่แล้วมันออกจะเลี่ยนๆ

เลยพอดีกว่า…นี่แหละครับ “ขนมรางไข่”

หน้าตามันเทียบกับขนมฝรั่งเป็นแบบนี้..

 06112008001

———————————-

แล้วผมต้องทนเลี่ยนมาจนถึง สภ.ฯ เนื่งจากใช้ “ไอ้ท่านอ๊อด”

ให้ซื้อเป็ปซี่ใส่ถุงมาให้ด้วยแล้วมันลืม…

ปล.จะอร่อยกว่านี้นะ ถ้าแม่ค้าทำให้มันแห้งๆกว่านี้ ไม่อมน้ำมัน..

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: